Valla bunlar çok garip ve hassas dengeler. Yıllar önce yaşamış sakallıların yazdıkları kitaplardaki teorilerle günümüz problemlerinin üstesinden gelmek zor. Örgütlenmenin sonu belli bir süre sonra endüstrinin elini kolunu bağlamaya ve prodüktivitenin azalmasına sebep oluyor. Bundan çıkarak örgütlenme gereksizdir veya zararlıdır denemez tabii. Ben yalnızca olanı söylüyorum.

Anticopyright blogundaki argüman o kadar salakça ki… Çalıştığın firmanın kar etmesini birtek senden çalmasına bağlıyor. Her şirketin amacı kar etmek. Elin memuru günde 8 saat çalışırken, tatilde maaşı hesabına yatarken kimse amme hizmeti için gecesini gündüzüne katıp, yıllarca tatile çıkmamayı göze alarak iş kurmaz. Amaç tabii ki kar etmek. Herif kar etmeyecekse o işi niye açsın, seni niye işe alsın. Herkes evinde otursun o zaman. Endüstriyi ve fabrikaları devlet kursun, kar amacı güdülmesin. Oh yeah !!!

Bu mantığı gerçekten anlayamıyorum. Ciddi ciddi savunanlar, bu denyoluğu sosyalizme bağlayanlar olduğunu görüyorum. Babacan Türk esnafı gibi konuşmak gibi olacak ama, ben 16 yaşımda, henüz lise öğrencisiyken gazete dağıtırdım. O günlerde benimle gazete dağıtan 35-40 yaşında adamlar vardı. Ben sonraları kafayı biraz çalıştırıp fırsatları değerlendirip bir yerlere geldiysem ve o adamlar hala gazete dağıtmaya devam ediyorlarsa suçlusu ben miyim?

Bugün “ooo kötü, pis sermaye, liboş” diye kötülenen birçok işveren iş kurup parasını riske etmek yerine kimseyle uğraşmadan, kimsenin derdini çekmeden çok daha fazla kazanabilir. Hayatında bir kez elini taşın altına sokmamış, gözü karartıp bir deneme yapmamış adamlar düşman oldukları sermaye olmasa açlıktan ölecekler be.

Sermayenin yavşağı yok mu? Var, işçinin hakkını yiyenler her yerde var. Ama tüm özel şirketleri kötü ilan etmek ekonomiye at gözlüğüyle bakmaktan başka bir şey değil.