Komünistler, Dinciler ve Feministler

Eski güzel günlerde, yani Kültür Devrimi sırasında (1966-1976) Çin komünist partisi zaman zaman halk eğlenceleri düzenlemekteydi. Bu eğlencelerin başlıca teması ise rastgele seçilen devrim karşıtı veya diğer sağcı elementlerin halk önünde spor müsabakalarını andıran etkinliklerle aşağılanması, komik duruma düşürülmesi ve en sonunda ise psikolojik olarak iflas etmelerini sağlamaktı. Tüm bunlardan sonra birey tekrar yoldaşların arasına kabul ediliyordu. Örneğin kadın öğretmenlerin saçları kesiliyor (toplumda utanç verici bir olay olarak kabul ediliyor) veya kaba kuvvetle taciz ediliyorlardı. Milyonlarca insan bu utanç verici muameleye maruz kaldıktan sonra intihar etti. Aralarında çokça fahişe de vardı…

Fuhuş Çin’de her zaman varoldu. Ancak komünistler 1949 da iktidarı aldıktan sonra bunun çaresine bakmaya kararlı idiler. 1958 de ülkedeki bütün keraneler kapatıldı ve bütün orospular zorunlu olarak okula yazdırıldı. Zührevi hastalıklarla ilgili kurumlar da kapatıldı. Parti bütün dünyaya Çin’de fuhuşun kökünü kuruttuğunu bildirdi.

Çin’in dünyaya karşı kendini izole etme politikası ve ülke içerisinde bir vatandaşlar arasında bir gammazlama mekanizmasının sıkıca oturtulması bunu mümkün kılmıştı.

Artık fuhuş birtek yeraltı dünyasında ve parti üst düzeyi veya askerler için vardı. Mao Zedong’un özel doktorunun biografisinde parti liderinin sürekli zührevi hastalıklardan muzdarip olduğunu öğreniyoruz. Zat-ı hazretlerinin taşradan genç kızları kendisi için toplattığı çok iyi bilinen bir gerçekti o zamanlarda da.

Fahişeler Kültür Devrimi sırasında çok çektiler. Sicilleri gittikleri her yerde onları takip etti. Ayrıca insanlar sözünü ettiğim gammazlama sisteminde kendi kıçları sıkşınca ve birini gammazlamaları gerektiğnde direk olarak fahişeleri günah keçisi olarak kullanıyorlardı.

Mao Zedong 1976 da öldükten iki sene sonra Deng Şiaopeng idareyi eline aldı. Deng’in amacı ülkeyi izolasyondan kurtarıp, piyasa ekonomisine geçmekti. Bunu bir şekilde Çin usulü sosyalizm diye de adlandırabiliriz (Laissez faire-kapitalizm). Pragmatik bir yaklaşım tarzıdır, kapitalizmi kendi kafasına ve çıkarlarına göre yeniden tanımlar. Ülkenin ekonomik gelişimi için iyi olan herşeyi uygular. Bunun dışında kalan hiçbirşeyi kabullenmez. Pragmatik olduğu kadar ideolojisizdir de.

Çin Mao ile başladığı yolda sistemini değiştirince fuhuşda inanılmaz bir artış görülür. Bugün için Çin’de 20 milyon fahişe var. Gerçek olan birşey var ki fuhuşun kökü şiddetle kazınmıyor. Yoksa çok büyük sosyal ve ekonomik sonuçlar doğuracağı aşikar.

Tabii bugün de hükümet arasıra göstermelik olsun diye fuhuşun üzerine gidiyor. Bir Çin deyişi bu sahte ahlak bekçiliğini ”horozu öldür ki maymun görsün” şeklinde açıklar. Bizdeki şekli ”Taksim’de birkaç tanesini sallandıracaksın bak bir daha oluyor mu?” dur.

Blogda kullandığım fotoğraflar China Daily‘den alıntı. Güney Çin’deki Shenzen bölgesinde polisin yaptığı bir gövde gösterisinden enstantaneler. Burada fuhuşun iki elementi orospular ve pezevenkleri halk önünde aşşağılanıyor. Fuhuşun cezası esasında yalnızca 5000 yuan. Hapisi bile gerektirmiyor. Zaten polis genelde bunu görmezden geliyor. Ancak bazen böyle bayram namazına gider gibi hazırlanıp gövde gösterisine soyunuyorlar işte.

Konuyu ele almamda pekçok neden var esasında. Bir tanesi olimpiyatlara ev sahipliği yapan ve haklı olarak 21. yüzyılın ülkesi olarak gösteren Çin’den toplumsal manzaralar göstermek. Ancak daha da önemlisi ideolojik olarak toplumda temizliğe gitmeye meraklı yönetimlerin perde arkası yüzlerini gözler önüne sermek. Ayrıca ”stratejik öneme sahip” olan ülkemizde ahlak erozyonunu önlemek için alınması gündemde olan kararlar var. Biri maneviyatçı öbürü gızzıl gommünist. Sırf bu kadarla da kalmıyor. Ski taşşaana denk olan İsveç’de bile koltuk altı ve bacak kıllarını kesmeyen bir grup politikacı kadının marifeti olan fuhuş yasa tasarısı çok aktüel bir konu. Hayat kadınlarının sosyal güvenceye sahip olmasını engelleyenler Avrupa’nın en eşitlikçi ve sosyal demokrat ülkesinin feminist politikacıları.

Bir de orada burada blogun başındaki liberal yazısına takılıp ”biz çok iyi biliriz o liberalleri” tarzında insanlar var. Politikanın taaa a.q. Benim demek istediğim insanların beyinlerinden, hayatlarından ve vücutlarından ikinci şahısların ve kurumların elini çekmesi. Devletin hareket alanını kısıtla, insana özgürlük ver.