Her fraksiyonun adamını yanyana getiriyorlar diye bir saptamam olmadı. Herkese şirin görünüp puan toplayacak bir yayına da zaten böyle birşey yaptı diye bozulmam. Aksine sayısı çok az olan bir insan topluluğuna hitap ediyor diye biliniyor o gazetede. Tirajı da bunu gösteriyor zaten.

Bilmiyorum yanlış veya senden farklı mı düşünüyorum? Bu gazete o hani her seferinde sakız gibi çiğnenen ”Türkiye’nin özel durumu, jeopolitik, bla bla” söylemini bırakıp ”batılı anlamda demokrasi ve özgürlük” çizgisinde yayın yapmıyor mu? O yüzden orduya, kemalizme karşı değil mi?

Gerçek anlamda demokrat olmak, düşünce ve ifade özgürlüğünün kayıtsız şartsız yanında olmak, militarist, milliyetçi bir toplumu değil sivil ve hümanist bir toplumu desteklemek, inanç özgürlüğünün yanında inançsızlık özgürlüğünün de garantörlüğünü yapmak … Tüm bunlar bir arada tutulması zor, ama mutlak olan parametreler. Yine Tüm bunlar toplam bir paket olarak alınır, sunulur, satılır, reklamı yapılır veya herneyse. Bunların içinden kendi hesabına uyanları almak, çıkarmak, modifiye etmek, ülkenin şartlarına göre ayar çekmek benim kitabımda yazmıyor. Tepkim ondan…

Eğer sen böyle bir söylemle çıkıp, sonrada ”yaa bunları halkın % 99 unun bilmemne olduğu bir toplumda yazmayalım, yazanı desteklemeyelim” dersen inandırıcı olmuyorsun. Eğer tribüne oynuyorlarsa söyleyeckler, insanları uğraştırmayacaklar..

Esasında Nişanyan’ın daha köşesini bırakmadan 4 ay önce yazdığı bu yazı hem Türkiye’yi hem de Taraf’ı çok net bir biçimde açıklıyor. Doğru, ordu ve kemalizm rahat olarak eleştirilebiliyor artık. Peki dini eleştirebilmek için 80 sene daha mı bekleyeceğiz?

Bir de şunun ayrımını iyi yapabilmemiz lazım. Herşeye rağmen dediğin gibi Taraf gazetesinde okunacak diğer iyi yazarlar da var. Gene de okuyan okumaya devam etsin. Zaten alternatif yok. Ama yazarlar orada işçi. Bugün oradalar, yarın başka yerde. Gazete yönetimi ise ayrı… Demek ki yönetimdeki adamlar samimi değil. Bunu da bilmekte fayda var.

“Darbeci, sosyalist, milliyetci, hukumet dalkavugu vs. yazarlarin toplandigi bir gazete olmadi.”

diye demek istedigim, yukarida saydiklarimin ve aksinin de bulundugu, renginin ne oldugu belli olmayan bir gazete olmadilar. Biraz eksik kalmis.

Soylemeyi unutmusum. Taraf’in bendeki imaji sendeki gibi Lorel ile Hardy, Hitler ile Mandela vesaireyi ayni semsiye altina getirmeleri hic degildi. Her fraksiyondan adami memnun edebilecek potpuri bir gazete olmadilar hic. Bir tarafta durmasini bildiler. Darbeci, sosyalist, milliyetci, hukumet dalkavugu vs. yazarlarin toplandigi bir gazete olmadi. Belli bazi seylere karsi olan bir gazete. Mesajlari da bastan beridir ayni.

Para yollari tikali bu adamlarin. Dogruyu duymaya pek de hevesli olmayanlarin cogunluk oldugu bir yerde satislar da dusuk. Herkesin malumu adamlarin ne durumda oldugu. Boyle zor ayakta kalan ve Turk medyasi ve demokrasisine unutulmaz katkisi olan bir gazetede sen cik da toplumun cogunlugunun birinci sirada gelen kimligi din ile alay et. Dusuncesizce de davranmistir Nisanyan. Kimse onun dinsizligine karsi degil. Ahmet Altan bile kendisi dinsiz oldugunu veya din uzerine dusuncelerini defalarca ama usuluyle belirtmistir. Olay kisi bazinda onemlidir bence cunku tavir kisiye yoneliktir. Ayni veya benzer tavra ugradigini dusunen yazarlari duyarsak o gazetede o zaman genellestirilir is. O vakit silerim de sildiririm de.

Cikip makaslamalar yapildiginda konussaydi. Namuslu bir fikir adami gibi tavrini koysaydi. O is anlattigi gibi/kadar degildir.

Nisanyan’in sizlandigi hikayesinin de birden fazla versiyonu olabilecegini de goz ardi etmemeli. Ayrica, her seyi bir yana birakip, Taraf’in yanlis yaptigini dusunelim. Silmeli miyiz onu? Senin blogunda zaman zaman yaptigin, bana gore, yanlislari gordugum halde toplamda yazdiklarina bakiyorum. Yanlis oldugunu dusundugumde Fenasi de yalanmis yahu demedim.

Ben de yazdiktan sonra keske bahsetmeseydim dedim karisina yaptigindan. Sadece o yazdiklari bile yeter onun icindeki kurtlari gostermeye. Lakin, dedigin gibi de degil. Ozel hayat baskadir ve karistirilmamalidir profesyonel hayata veya herhangi bir konuya. Dogrudur dedigin ama o karisina yaptigi cok karakteristiktir. Siradisidir. Bunu yapanin ic dunyasindan onemli bir yansima verir. Yazmamdaki niyet kesinlikle saldirip itibarini zedelemek degildi. Hukuktan bir anoloji kurmustum kendimce. Basit bir ozel hayat meselesi degildir o, bunu da dusunmeli.

Bu Sevan’ın karısı o kadar gereksiz yer aldı ki bu tartışmada. Daha burdan başka FriendFeed’deki tartışmanın neredeyse % 80 i karısı ve boku idi adamın. Acaba bu postanın da adını ”One Wife One Cup” olarak değiştirsem mi diye bile düşündüm.

Karısı ile arasında, özel hayatta yaşadıkları bizi, toplumu ilgilendirmez. Her hikayenin birden fazla versiyonu vardır ayrıca. İnsanların özel hayatlarındaki zaafları ve yanlışlarına göre işlerinde verdikleri performansı değerlendirmek yanlış. O zaman Atatürk’ü sigara içiyor, karıya kıza düşkün gösterdi diye Can Dündar’ı mahkemeye veren zihniyetle aramızda fark kalmıyor.

Zaten kişi bazında önemi olan bir olay değil. Bu da Sevan’ı pohpohlayayım diye yaptığım birşey hiç değil. Dediğim gibi, beğen veya beğenme Taraf gazetesi kendini okuyanlara bir mesaj ile geliyor. Sonra tutup tam tersini yapıyor. O yüzden ele almaya, uğraşmaya değer gördüm.

Sevan Nisanyan’in seviyesi karisina layik gordugu ile belli olmustur. O yazida da alay etmektedir. Alay edemez misin, elbette edersin ama tepki alirsin. Kendini baska dinler uzerinden tanimlayan, dinlere surekli satasan, ici bos vs. ateistimsilerin ateistlerin algilanmasina verdigi zararlarin yanina koymali bu adamin seviyesizligini. Ortalama eksi sozluk ateisti gibi yazmis.

Nisanyan’in elestirilmesine neden olan, G. Ozgun’un bir zamanlar Taraf’ta dedigi gibi bir sey degil:

“Yani Türkiye’de kimsenin maalesef Batılı, maalesef Türk, maalesef kadın, maalesef erkek, maalesef Kürt, maalesef Müslüman, maalesef solcu, maalesef sosyalist, maalesef ateist, ya da maalesef dinsiz, maalesef güzel, maalesef çirkin olma ihtimali yok.”