Dijital Mafya – Devlet & Co.

Digital Age dergisinden Murat Kaya ”dijital porno endüstrisi” adlı yazıyı hazırlarken kendisiyle kurduğumuz email/chat bağlantılı fikir alışverişlerinde ortaya yatırılan konulardan biri de copyright olayına porno endüstrisinin nasıl baktığı idi.

Orada da belirttim, pornografi diğer branşlara göre teknolojiye ve getirdiği yeni şartlara uymaya çok daha açık. Sebebi, branşın ekonomik geleceğini burada görmesi ve akıntıya kürek çekerek zaman kaybetmektense internetteki trendleri yakından takip edip, hatta bazen standartları ve trendleri de kendisinin koyması. Chris Andersson’un ”Long Tail” adlı kitabı tüm e ticaretçiler tarafından holy bible vazifesi görmeye başladığından beri pornografide bu felsefeyi kullanarak dükkan açan girişimcileri zaman zaman 5posta.org da deşifre ediyorum.

Copyright konusunu Murat Kaya ile ele aldığımızda karşılaştığım sorulardan biri de kar amacı ile porno materyal üreten şirketlerin video paylaşım sitelerine ve torrentlere nasıl baktığı idi. Özellikle ABD de müzik yapımcıları ve Holywood lobisi önüne geleni internetten müzik, film indirdiği için mahkemelerde süründürürken hiçbir pornografi üreticisinden bu konuda ses çıkmaması bana branşın daha aklıbaşında bir yol çizdiği izlenimi vermişti. Bir de bunun üzerine internet ekonomisinin temel ilkelerine birebir uyan, yaratıcı ve devrimci girişimleri de porno endüstrisinde gördüğüm için bende branşın bu konuda daha liberal ve gerçekçi bir politika izlediği izlenimi vardı. Hala da büyük çapta branşın bu standarda uyduğunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim. Fakat bugün RSS listeme düşen bir haber arada çürük domateslerin de olduğunu gösterdi…

Seyretmediği Hard Core Gay Pornosu için evine fatura gelen yaşlı İngiliz çift buna trajikomik bir örnek oluşturuyor. 60 yaşındaki çift bir avukattan mektup alıyor. Mektupta çiftin internetten Army Fuckers adlı filmi indirdikleri iddia ediliyor.

Avukattan gelen 20 sayfalık mektupta olayı mahkemeye taşımak istemiyorlarsa ödemeleri gereken ücret de yazıyor. İhtiyar çift ise internetten film indirmeyi beceremeyeceklerini kaldı ki ibne pornosu bulup onu indirmelerinin mümkün olmadığını iddia ediyor. Bu çiftin hikayesine benzer hikayeleri sıkça duyacağız. İlk önce Avrupa ve ABD de daha sonra da ülkemizde. Müzik ve film branşı zaten bu mafya metodunu sıkça kullanmaya başladı, korkarım pornografinin tabu ve utanç kaynağı olarak kabul edildiği pekçok toplumda da kötü niyetli şirketler tarafından da bu koz kullanılacaktır. Ancak burada kar amaçlı şirketlere bu imkanı veren hükümetleri suçlamak daha yerinde olur.

Bakın olayın aslı ne?

Bugünlerde batı dünyasında müzik ve film yapımcıları hükümetlere inanılmaz baskı uyguluyor. Birtakım kanun hükümlerini yasaya koymak için. Lobinin çıkartmak istediği kanun, gerekli gördükleri zaman ISP (internet sevice provider) lardan – bizdeki Türk Telekom mesela- özel kişilere ait ip adreslerini istemeye hak kazanmak.

Yani örnek olarak, Mü-Yap kullandığı teknik araçlarla Sezen Aksu’nun bilmemne albümününün belirli bir ip adres tarafından indirildiğini tesbit ettiği anda bu kişinin kimliğini ve adresini Türk Telekom’dan isteme yetisine sahip olacak. Bu pekçok ülkede polisin bile sahip olmadığı bir hak… Daha sonra bu bilgilerle Mü-Yap ın avukatları bu kişinin evine bir mektup gönderiyor. Bu mektupta müzik yapımcısının ve artistin maddi kaybı keyfi bir hesaplama ile tesbit edilip bu rakam kişiden isteniyor. Aksi takdirde iş mahkemeye götürülmekle tehdit ediliyor.

Örneğin Danimarka’da böyle bir kanun yürürlükte. Bu sebeple pekçok çocuklu aile avukatlardan mektup alıyor. Bir genç kendisine gelen böyle bir mektupla keyfi olarak 20 bin Euro ödemesi (10 gün içersinde), aksi halde iş mahkemeye gittiği takdirde bu paranın üzerine bir de mahkeme masrafları ödemesi gerektiği söylenerek tehdit edildi. Tabii ululararası müzik lobisinin pahalı avukatlarına karşı böyle bir davayı kazanma şansınız hiç yok. Olay, çocuğun intihar ederek yaşamına son vermesiyle sonuçlandı.

Tabii ki bunu bir kazanç kapısı olarak görmeye başlayanlar da olacaktı. Kim ister mahkemeye porno film indirdi diye çıkmak. İleriki günlerde ortaya çıkacağına inandığım mafya için bu ortam politikacı eliyle sağlanmış oldu böylece.

İsveçli politikacılar bugünlerde benzer bir kanun tasarısı hazırladı. Blogculardan inanılmaz tepki geldi. Organize bir kampanya başlatıldı. Benim de dahil olduğum ve parlamenter sistemde yer alan Piratpartiet (korsan parti) konuyu tüm medya kanallarında deşifre etmek üzere yoğun bir kampanya başlattı. Büyük bir ihtimalle engelleyeceğiz bu kanunun çıkışını. 2 milyon 200 bin kişiyiz, düzenli olarak müzik ve film indiriyoruz. İktidar partisine kayıtlı tüm üye sayısı 53 bin civarındayken Facebook’da kanun karşıtı ”Stoppa IPRED’‘ adlı gurup 56 bin üyeye ulaştı.

Neden anlattım tüm bunları? Çok da umurunuzda mı gayr-i safi milli hasıla bilmem kaç dolarken, işten çıkarmalar ortalığı sarıp, şirketler birer birer iflas ederken?

Genç nesil, kültür, internet maalesef bu satırları okuyanların gündeminde yalnızca. Türban, konut kredisi, laiklik zaten verilen oylarla işinin ehli insanlara ihale edilmiş. En çok reyting i de o konular aldığı için politikacının seninle kaybedecek vakti yok. Yalnız yeri gelip te Mü-Yap bastırdığı zaman yukarda anlattığıma benzer kanunu çıkarmak için kolları sıvayacaklar. Bir takım ön hazırlıklar var. İmeem‘e ulaşım engelli, The Piratebay daha önce engellendi.

Türkiye hem yasakları hem de yenilikleri geriden takip eden bir ülke. O yüzden modern dünyada ve ekonomide şirketler yeni trendlere ve gelişen teknolojiye göre kendini yenileyip piyasanın ihtiyacına cevap vermesi gerekirken,  devletin piyasaya el koyup bir takım aracılara monopol ve ayrıcalıklar sağlayarak kendi üzerinden zengin etmesi Türk hükümetlerinin geleneksel, klasik kontrolcü, anti demokratik ve çağdışı karakterlerine daha çok uyacaktır. Çok sevecekler bu fikirleri…