Connect Four

Renksiz ve gösterişsiz şişeden irice bir yudum çektim. Boğazımdan aşağı alev alev inen ateş topu mideme vurduğunda ensemdeki tüylerin soğuk soğuk dikleştiğini hissettim bir an. Bu bir anlık soğukluk, yerini Prey Sdau’nun bu mevsimde gündüzleri 40 dereceyi bulan nemli sıcağında terlemeye bıraktı saniyesinde.

Şişeyi üzerine geri bıraktığım yeşil, açık mavi kareli muşambadan masa örtüsünün kenarına bir dirseğimi dayadım. Diğer elimle şişenin etiketini kenarından kaldırıp, yavaş yavaş soymaya başladım. Ha Noi Alcohol Company… İlk önce lcholol Company, sonra ompany… Ta ki şişenin üzerindeki etiket yapışkanının kağıt artıkları ile karışmış beyazlığı kalana kadar.

Vietnamlı amı ile Kamboçyalı amı arasında tad farkı var mı?

Küçük olanına söz verdim; hevesimi alır almaz serbest bırakacağım. Yani çok yakında… Kendi ellerimle, aldığım yere geri götürüp bırakacağım.

Çok tatlı… Fazla problem de çıkarmıyor. Canı çok yandığında, ağzından miyavlamaya benzer bir ses çıkarası geldi bir keresinde. Simsiyah saçlarını sağ elime dolayıp kulak memesinin arkasından beri fısıldadım:

Shut up, or I’ll kill you!

Şikâyetkâr miyavlamanın yerini hızlı nefes alıp vermeler aldı. Eminim anüsünün içindeki organımın tekrardan sertleşip, büyümesine bu tehdidin sebep olduğunu zannetmiştir. Beni halâ bir sapık olarak görüyor… My little fuckdoll…

Oysa açılıp kapanan burun delikleri ve elimin üzerine sızan salyalarıydı gerçek sebep… Çenesini altından tutan sol elim, ağzını tıkayan kirli paçavradan aşağı sızan salyaları ile temas edince, minik poposunu dirençle sağa sola oynatması yüzünden yumuşayan organım, kendine gereken kanı tekrar damarlara pompalamak için yeterli uyarıyı almıştı. Ok, belki kulağının arkasındayken burnuma gelen saç ve et kokusunun da bunda etkisi vardı. Ama kesinlikle tehditten korkan bir yüreğin çarpıntısı değildi beni sertleştiren.

…

Bir şişe vodkayı bu sıcakta katıksız tüketmek akıl kârı olmasa da Mekong Voyage Co. ile sezon başında yaptığım anlaşmanın şirket tarafından tek taraflı feshi üzerine içine düştüğüm belirsizlik canımı bir hayli sıkıyordu. Önümdeki günler oldukça boş geçeceğe benziyordu zaten. Boş vakti boş geçirmeye hemen başlamamak için bir sebep yoktu o zaman.

Tüm bir sezonu müşterisiz geçirecek 4 adet tekne sahibi olarak düşünmem gereken çok daha ciddi problemlerim varken zulanın neredeyse tükenmesi, kafamın içinde çözülmesi gereken tek problem olarak görünüyordu şu anda.

Telefonu küçüğümün eline verdim.

Kocanı ara! Seni geri bırakacağım. Her zamankinden de 3 torba hazırlasın. 2,5 milyon Dong’dan fazla vermem. Rokar Chuor’a giden teknelerin yakıt aldığı yarımadanın girişinde, dörtyolun ağzında buluşalım.

My little fuckdoll, kocasıyla buluşmamızın detaylarını konuşurken, Da’o mutfağın kapısında belirdi. 40 derecede nemli sıcağa rağmen bir gece öncenin vermiş olduğu yorgunlukla 11 saat uyumayı başarmıştı. Uykudan yeni kalkmanın mahmurluğu ile bakarken gözleri, kulakları da telefon konuşmasına bir anlam vermeye çalışıyordu.

‘’Gezmeye gidiyoruz’’ dedim. Cevap vermedi. Yanımdan sürtünerek geçip, yerde duran ice box un yanında dikildi. Ayağıyla kapağı devirip içine bir göz gezdirdi içecek bir şeyler bulmak için. Aradığını bulamayınca vücudunun üst tarafını iyice eğip, kutunun içini karıştırmaya başladı. Üzerinde kalçalarını ancak örten ince kumaşlı elbisesi şimdi siyah tüylerle kaplı amcığını dahi örtmeye yetmiyordu. Bu elbiseyi Chau Doc’daki pazaryerinden ona doğum günü hediyesi olarak almıştım. Götürdüğüm turist kafilesi ile pazarı gezerken, gözüm, üzerinde kayısı çiçekleri bulunan bu elbiseye takılmıştı. Vietnam dilinde Da’o ‘’kayısı çiçeği’’ anlamına geldiği için hoşuna gideceğini düşünmüş ve yanılmamıştım…

Hem alkolün etkisi hem de yer yer derisi soyulmuş organımın verdiği acı, onu sikmemem gerektiğini söylese de Kayısı Çiçeği’nin bu oynamaya çalıştığı oyuna bir yerinden katılasım vardı.

Üçte ikisi bitmiş Vodka Ha Noi şişesini kavradım. Oturduğum sandalyeden kalkmadan, vücudumu biraz öne doğru uzatıp, şişenin boğazını kalça yanaklarının arasına yerleştirdim.

Bir hareket beklediğini adım gibi biliyordum orospunun. Nemfoman sürtük… İrkilirmiş gibi yapsa da hemen bacaklarını ayırıverdi. Şişeyi döndürerek kalçalarının arasında sürdüm defalarca.

Kancık bir köpek gibi kalçalarını bir o yana bir bu yana sallaması sıklaşınca Ha Noi’nin açık ucuyla siyah tüyleri araladım. Pembe renge ulaştığımda şişenin ağzını yine yuvarlayarak yavaşça sokuverdim içeri. Şişenin genişlediği yere kadar döndürerek, defalarca soktum, çıkardım.

Aniden döndü. Bacaklarımın arasına diz çöktü. Elleri ile aceleci hareketlerle kemerimi çözmeye çalışırken de isterikçe ‘’boğazımı sik’’ diye yalvardı. ‘’İlk önce boğazımı, sonra amımı’’.

Kayısı Çiçeğinin özsuyu ile esanslandırdığım vodkanın kalanını ağzıma döktüm. Boş şişeyi mutfağın diğer ucuna fırlatırken tek elimle Da’o nun boğazını kavradım. Diğer elimle burun deliklerini sıkarken öne doğru da iyice eğildim. Ağzımdaki vodkayı Da’o nun ağzına boşalttım. Ellerimle yüzünü statik bir şekilde, bana bakacak şekilde tuttum. Ta ki genzine kaçan vodkayı burnundan ve ağzından çıkan köpüklerle temizleyip, öksürmesi geçene kadar. Sonra dilimi ağzına sokup öptüm Kayısı Çiçeğimi. Öpüştük…

‘’İşimiz var… Yola çıkıyoruz. Chevrolet’i hazırla’’ diyerek ittim, neden sonra.

…

Chevrolet Stepside’ın üç kişilik ön koltuğunda yaptığımız yolculuğun sonuna doğru, yarımadaya yaklaştığımızda karanlık basmıştı çoktan. Da’o tamamen uçuyordu. Kalan zulayı ona vermiştim. Kendi kafamı ayık tutmaya çalışıyordum.

Buluşma yerine 10 dakikalık mesafede kamyoneti durdurdum.

Bağla küçük orospuyu. Ağzını da bantla. İş çıkarmasın bize

Da’o küçüğümü paket haline getirirken kamyonetin arkasına geçtim. Yüklüğe attığım çaput bezinin içinden çıkardığım 77‘yi belime yerleştirdim. Her ihtimale karşı, en son çare olarak kullanmak üzere.

…

Yolun kenarına parketmiş arabanın farları açık bırakılmıştı bizi beklerken. Minik sikiş torbam’ın kocası yolun ortasında dikiliyordu silüetiyle.

Şoför koltuğunun altında sakladığım uzun, siyah, bez çantayı çıkardım. Arabadan inerken çantayı omzuma yerleştirdim. Kapıyı arkamdan kapattım. Açık pencereden başımı içeri uzatıp Kayısı Çiçeğim’in alnına bir öpücük kondurdum.

‘’Küçük meleğimize iyi sahip ol’’

…

1,80 den fazla olamaz boyu. Küçük orospu, onun 47 yaşında olduğunu söylemişti. Kilosu ile boyunu, cüssesini tartıp, gerekli mesafede durdum.

Sessizliği bozan o oldu, Alman aksanlı bir İngilizce ile, sırıtarak;

3,5 milyon dong’dan aşağı bir fiyata asla olmazdı. Ama yanında karımı da alıyorum geri. Paranın hepsi yanında mı?

Çantayı omzumdan indirdim, ucu sağ elimde sabit olmak üzere bacağıma paralel olarak uzattım yere doğru. Tüm bunları yaparken doğal hareketlerimi bozmayacak şekilde, Alman’a doğru 60 derecelik açımı almıştım.

- ‘’Eeee!!! Parayı görelim’’

Sol elimi siyah, bez çantanın içine götürdüm gözlerimi ondan ayırmadan.

- ‘’Hepsi burada’’

Terden yapış yapış olan elim ile sapı kavradım sıkıca. Gecenin karanlığında siyah torbadan çıkan gümüş renkli kasatura, Alman’ın sol yanağı ile omzunun arasını buldu. Chevrolet’in içinden boğuk bir çığlık yükseldi.

…

Helmut Baumhertz… Düsseldorf’lu eski muhasebeci…

Dizlerinin üzerinde çökmüş, aort damarından fışkıran kanları eli ile baskı yaparak durdurmaya çalışıyor. Komik!!!

Parmakların arasından fışkıran kanın, opiat torbalarının üzerine sıçradığını fakettiğimde, torbaları ayağımla kan gölünden yolun kenarına doğru tekmeledim.

Bacaklarımı hareket ettirmeden vücudumun üst tarafını çevirerek Chevrolet’in içini görmeye çalıştım. Farlar gözlerimi aldı. Tek elimi siper edip bir daha baktım. Gözleri faltaşı gibi açılmış ufaklığın saçlarından tutuyor Da’o bir eliyle. Öbür eliyle de yanaklarını sıkmış, sallıyor küçüğümün kafasını.

Herr Baumhertz’in kafatasına göz kararı bir orta çizgi çekiyorum kasatura ile gez – göz – arpacık yaparak. Tüm gücümle indiriyorum gümüş renkli kocaman bıçağı. Bir önceki darbeyi vururken duyduğum çekingenlik de yok bu sefer.

Belki de bu kararlılığın kuvveti, kasaturayı tekrar girdiği yerden çıkarmama engel. İki elimle asılıp, Herr Baumhertz’in vücuduna dayıyorum tek ayağımı. Bu sefer oldu…

…

Opiat torbalarını arabanın arkasına atıp, Chevrolet’in kapısını aralıyorum. Da’o ile gözgöze geliyorum. Gözlerinde hayranlığı, kendini teslim etmişliği okuyorum. ‘’Seni seviyorum’’ diyor. Sessizce sürücü koltuğuma oturuyorum. Eve dönüş yolunda teybi açıyorum. Şarkımız çalıyor.

Küçüğüm, my little fuckdoll, bu sefer uslu değildi. Tüm yol boyunca ağladı. Bu gece onu tamirhaneye kapadığımda ekmek ve suyu da olmayacak. Ama yarın yepyeni bir gün. Hepimiz için…